GAZETECİYİ KULLANABİLECEĞİNİ SANANLAR BÜYÜK YANILGI İÇİNDE

Hiçbir şirket, organizasyon, makam veya kişi gazeteciyi kendi çıkarları doğrultusunda yönlendiremez. Gazeteciyi bir halkla ilişkiler çalışanı gibi görmeye çalışanlar, aslında mesleğin temel prensiplerini anlamamış demektir.

Gazetecilik ne satın alınır ne de yönlendirilir. Gerçek gazeteci, kişilere değil kamu vicdanına karşı sorumludur. Gazetecilik; bir davete katılmaktan, bir organizasyonda fotoğraf vermekten ya da belirli çevrelerle yakın ilişkiler kurmaktan ibaret değildir.  Gazetecilik, her şeyden önce gerçeğin peşinden gitme ve kamuoyunun doğru bilgiye ulaşmasını sağlama sorumluluğudur. Son dönemde özellikle turizm ve gastronomi sektöründeki bazı organizasyonların kulislerinde dile getirilen yaklaşımlar, basın camiasında dikkat çekiyor.  Gazetecilerin kişisel ilişkiler, özel davetler, ticari beklentiler veya sosyal çevreler aracılığıyla yönlendirilebileceği düşüncesi, yalnızca gazetecilik mesleğine değil, toplumun haber alma hakkına da zarar veren bir anlayıştır. Gazeteci Kimsenin Halkla İlişkiler Departmanı Değildir Gazetecinin görevi alkışlamak değil; sormak, araştırmak, sorgulamak ve gerçeği ortaya çıkarmaktır. Hiçbir şirket, organizasyon, makam veya kişi gazeteciyi kendi çıkarları doğrultusunda yönlendiremez.  Gazeteciyi bir halkla ilişkiler çalışanı gibi görmeye çalışanlar, aslında mesleğin temel prensiplerini anlamamış demektir. Bir gazeteci için haberin değeri, haberi kimin verdiğiyle değil, kamu yararı taşıyıp taşımadığıyla ölçülür. Gazeteci Konuşmaz, Önce İzler Deneyimli gazeteciler çoğu zaman fazla konuşmaz. Dinler, İzler, Not alır, Karşısındaki kişinin kullandığı kelimeleri, verdiği mesajları ve ortaya koyduğu davranışları değerlendirir. Kimin samimi olduğunu, kimin algı oluşturmaya çalıştığını, kimin kendi çıkarını öne çıkardığını zaman içinde görür. Bu nedenle gazetecinin sessizliği, çoğu zaman yanlış anlaşılır. Oysa gazetecinin sessizliği, haberin henüz yazılmadığı anlamına gelir. En Büyük Yanılgı: “Bizim Gazeteci” Basın dünyasında zaman zaman karşılaşılan en yanlış anlayışlardan biri de gazeteciler üzerinde nüfuz kurulduğunun düşünülmesidir. Birkaç yemek daveti... Birkaç organizasyon... Birkaç samimi fotoğraf... Birkaç özel görüşme... Ardından da “Artık bizim gazeteci” düşüncesi. Oysa gerçek gazetecilikte “bizim gazeteci” diye bir kavram yoktur. Gazetecinin tarafı kişi ya da kurum değil, gerçektir. Gazetecinin Hafızası Güçlüdür Gazeteci bugün yazmayabilir. Ancak gördüğünü ve duyduğunu unutmaz. Bugün kurulmuş bir cümle, yarın verilmiş bir söz veya aylar sonra ortaya çıkan bir belge; zaman içinde birbirini tamamlayan bir haber dosyasının parçaları haline gelebilir. Çünkü gazetecilik yalnızca bugünü yazmak değildir. Gazetecilik aynı zamanda toplumun hafızasını oluşturmaktır. Bu nedenle gazeteciyi kısa vadeli ilişkiler üzerinden değerlendirmek büyük bir yanılgıdır. Dostluk Başka, Gazetecilik Başkadır Gazetecilikte kişisel ilişkiler ile mesleki sorumluluk birbirinden ayrılmalıdır. Bir gazeteci dostunun yanlışını görmezden geliyorsa, mesleğinin gereğini yerine getirmiyor demektir. Aynı şekilde tanımadığı bir kişinin başarısını sırf kişisel bir yakınlığı olmadığı için görmezden gelmek de gazetecilik anlayışıyla bağdaşmaz. Gerçek gazetecilikte dostluk, ticaret, reklam, makam ve kişisel ilişkiler haberin önüne geçemez. Kalem Satılık Değildir Ne lüks davetler... Ne pahalı organizasyonlar... Ne reklam bütçeleri... Ne makamlar... Ne de kişisel ilişkiler... Bağımsız bir gazetecinin kalemini satın alamaz. Çünkü gazetecinin en büyük sermayesi güvenilirliğidir. Bir gazeteci güvenilirliğini kaybettiğinde yalnızca kendi itibarını değil, temsil ettiği mesleğin saygınlığını da zedeler. Bu nedenle gazetecilikte en değerli şey, herhangi bir davet veya ayrıcalık değil; özgürce yazabilme ve kamuoyunun güvenini kazanabilme hakkıdır. Gerçek Gazeteci Kimsenin Adamı Değildir Gazeteciyi kendi çıkarları doğrultusunda kullanabileceğini düşünenler, aslında çoğu zaman kendi niyetlerini ortaya koyar. Çünkü gerçek gazeteci; Ne şirketlerin adamıdır, Ne organizatörlerin, Ne siyasetçilerin, Ne de herhangi bir çıkar çevresinin... Gerçek gazeteci, kamu adına sorar, kamu adına araştırır ve kamu adına yazar. Bazen susar, izler ve bekler. Bazen bir bilgiyi doğrulamak için aylarca çalışır. Bazen herkesin alkışladığı yerde soru sorar. Ve zamanı geldiğinde, gördüğünü, araştırdığını ve doğruladığını kamuoyuyla paylaşır. Çünkü gazetecilik, kişisel ilişkiler üzerinden kurulabilecek bir düzen değildir. Gerçek gazeteci kullanılmaz. Ve gerçeklerin, er ya da geç ortaya çıkmak gibi kötü bir huyu vardır.